حبيب الله الهاشمي الخوئي

210

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة

مواظبت نمائيد بر عملها ومسارعت نمائيد بنهايت وعاقبت كار ، وملازمت نمائيد براستكارى پس از آن ومنصف باشيد با صبر وتحمل ، وترك نكنيد ورع وپرهيزكارى را ، بدرستى كه شما راست نهايت وعاقبتي پس منتهى شويد بسوى نهايت خود ، وبدرستى كه شما راست علم ونشانه پس هدايت يابيد با علم خود ، وبدرستى كه مر اسلام راست غايت ونهايتي پس منتهى شويد بسوى غايت أو ، وخارج بشويد بسوى خداوند تعالى از چيزى كه واجب نموده بر شما از حق خود وبيان نموده است شما را از وظيفهاى خود ، من شاهد هستم از براي شما وحجّت آورنده أم در روز قيامت از جانب شما . آگاه باشيد بدرستى كه آنچه مقدّر شده بود سابقا بتحقيق واقع گرديد ، وقضاى الهى كه نافذ وممضى است تدريجا بوجود در آيد ، وبدرستى كه من تكلَّم كننده أم بوعده خدا وبحجّت أو فرموده است خدا در كتاب عزيز خود : بدرستى كه آن كساني كه گفتند كه پروردگار ما خداست پس در آن مستقيم شدند نازل مىشود بر ايشان ملائكة كه نترسيد ومحزون نباشيد وبشارت دهيد ببهشت عنبر سرشت كه در دنيا وعده داده شده بوديد . وبتحقيق كه گفتيد شما پروردگار ما خداست پس مستقيم باشيد بر كتاب كريم أو ، وبر راه روشن امر أو وبر طريقه شايسته از عبادت وبندگي أو ، پس از آن خارج نشويد وبيرون مرويد از آن طريقه واحداث بدعت نكنيد در آن ومخالفت نكنيد در آن پس بدرستى كه أهل خروج از عبادت بهم بريده شده اند از ثواب دائمي نزد خداى تعالى در روز قيامت .